85 Yıllık Nekbe: Gazze’de Bir Kadının 1948’den Bugüne Tekrarlanan Acı Hikayesi
Filistinlilerin 15 Mayıs 1948’de İsrail’in kuruluşuyla başlayan ve büyük bir katliam ile yüz binlerce kişinin yerinden edilmesine neden olan ‘Büyük Felaket’ (Nekbe) olarak adlandırdığı olaylar, 78 yıl sonra Gazze’de çok daha büyük bir boyutla yeniden yaşanıyor. Nekbe, Filistin halkı için sona ermeyen bir süreç olarak devam ediyor. 1948’de evlerinden koparılanların torunları bugün Gazze’de zorlu koşullarda yaşam mücadelesi verirken, Batı Şeria’da ise toprak gaspları sürüyor. Nekbe’nin tanıklarından Filistinli 85 yaşındaki Dalal Musa, AA muhabirine verdiği röportajda, 4 yaşındayken yaşadığı zorla yerinden edilmenin acısını 80’li yaşlarında yeniden tattığını belirtti. Musa, ‘Memleketimden çıktığımda 4 yaşındaydım. Gazze’de Fevahir’de yaşadık. Bir çömlek atölyesinde 50 aile kalıyorduk.’ diyerek o günleri anlattı. Şifa Hastanesi yakınlarındaki bir kampta 4 yıl kaldıktan sonra Şati Kampı’na yerleştiğini ve 13 yaşından beri orada yaşadığını, 6’sı kız 4’ü erkek 10 çocuk büyüttüğünü aktardı. İsrail’in son saldırıları nedeniyle 60 yıl yaşadığı evini terk etmek zorunda kaldığını belirten Musa, ‘Yerimizden edildik, evimizden çıktık önce Han Yunus’a sonra Refah’a sonra tekrar Han Yunus’a gittik. Oradan Deyr el-Belah’a gittik ve sonra yeniden buraya döndük.’ dedi. Oğluyla birlikte yaşamını yitiren 30 yaşındaki çocuğunu anan Musa, ‘Bir Nekbe’den diğerine… ilk Nekbe’nin aynısı yeniden başımıza geldi. Ben ise oradan oraya gittim durdum.’ ifadelerini kullandı. Dalal Musa, dualarının durumun düzelmesi için olduğunu ve İsrail saldırılarında hayatını kaybedenler için rahmet dilediğini söyledi. Tek dileğinin Şati Mülteci Kampı’ndaki evine dönmek olduğunu belirten Musa, ‘Keşke sadece iki aylığına da olsa evime dönsem. Beyt Circa’ya 2 ay döneyim sonra ölsem de gam yemem.’ diyerek sözlerini tamamladı. Bu durum, Filistin’deki yerinden edilme ve toprak kaybı gibi önemli konuları ve savaşın insani boyutunu gözler önüne seriyor.
